Dole

Koń Døle rozwinął się w norweskich dolinach śródlądowych, zwłaszcza w Gudbrandsdalen, jako kompaktowy koń roboczy w gospodarstwach rolnych, leśnictwie i transporcie. Lokalne konie zostały wybrane ze względu na siłę i niezawodne poruszanie się w wymagającym terenie. W XIX wieku organizowane pokazy i hodowla wspierana przez państwo sprawiły, że selekcja stała się bardziej systematyczna, a ta sama fundacja regionalna przyczyniła się również do powstania lżejszego kłusaka norweskiego zimnokrwistego.

Cele hodowlane odróżniły później tradycyjnego konia Døle zorientowanego na pociąg od kłusaka wyścigowego, chociaż populacje te mają wspólne korzenie historyczne. Mechanizacja zmniejszyła codzienne zapotrzebowanie na rolnictwo i przeniosła uwagę na leśnictwo, jazdę samochodem, spędzanie czasu wolnego i ochronę środowiska. Zarejestrowana tożsamość jest zgodna z norweskim planem hodowlanym i zapisami rodowodowymi; Sama ciemna sierść lub ciężki typ północny nie są w stanie odróżnić Døle od pokrewnych koni skandynawskich.

Oczekiwana budowa nawiązuje do pierwotnego przeznaczenia rasy: mocny koń o solidnym kośćcu i umięśnieniu do kontrolowanej pracy w zaprzęgu. Między liniami, płciami i poszczególnymi końmi mogą występować wyraźne różnice. Budowę należy oceniać razem z jakością ruchu, zdrowiem i planowanym użytkowaniem.

Taksonomia łączy rasę Dole z następującymi często cenionymi cechami: Wytrzymały, Chętny do pracy, Spokojny, Pewny w nogach, Pewny. Są to tendencje rasy, a nie gwarancja zachowania konkretnego konia.

Wiek, wyszkolenie, sposób utrzymania i wcześniejsze doświadczenia mocno wpływają na temperament. Dlatego konkretny koń powinien być oceniony w znanym otoczeniu i podczas przewidywanej pracy.

Typowe obszary użytkowania obejmują Zaprzęgi, Praca w gospodarstwie, Leśnictwo, Jazda rekreacyjna. Rzeczywista przydatność zależy od wyszkolenia, zdrowia, budowy i doświadczenia jeźdźca; sama nazwa rasy nie wystarcza.

Przynależność do rasy Dole nie zastępuje indywidualnej oceny weterynaryjnej i kowalskiej. Rutynowa opieka powinna uwzględniać wiek oraz obciążenie i obejmować właściwe żywienie, pielęgnację kopyt i zębów, szczepienia oraz kontrolę pasożytów.

Przed zakupem należy sprawdzić identyfikację i dostępną dokumentację zdrowotną oraz zlecić niezależne badanie przedkupne odpowiednie do planowanego użytkowania.