Koń holenderski gorącokrwisty (KWPN)

Zorganizowana hodowla koni gorącokrwistych w Niderlandach zaczynała się w kilku regionalnych i lokalnych księgach, których konie wybierano głównie do pracy rolniczej. Wraz z mechanizacją malało zapotrzebowanie na siłę pociągową, a hodowcy holenderscy wielokrotnie dostosowywali cele do użytkowania wierzchowego i zaprzęgowego. Współczesny KWPN powstał więc przez przekształcenie istniejącej populacji roboczej, a nie zachowanie jednego dawnego typu.

W księdze KWPN istnieją obecnie cztery kierunki: koń ujeżdżeniowy, skokowy, zaprzęgowy oraz koń gelderlandzki. Każdy ma własny cel hodowlany i system oceny; koń gelderlandzki pozostaje najbliższy wszechstronnej populacji wyjściowej i pracuje pod siodłem oraz w zaprzęgu. „KWPN” oznacza zatem księgę i program z odrębnymi kierunkami, a nie całkowicie jednolitą budowę lub jedną dyscyplinę.

Oczekiwana budowa nawiązuje do pierwotnego przeznaczenia rasy: atletyczny koń wierzchowy o dobrej równowadze, możliwościach i wydajnym ruchu. Między liniami, płciami i poszczególnymi końmi mogą występować wyraźne różnice. Budowę należy oceniać razem z jakością ruchu, zdrowiem i planowanym użytkowaniem.

Taksonomia łączy rasę Koń holenderski gorącokrwisty (KWPN) z następującymi często cenionymi cechami: Atletyczny, Łatwy w treningu, Chętny do pracy, Reaktywny, Inteligentny. Są to tendencje rasy, a nie gwarancja zachowania konkretnego konia.

Wiek, wyszkolenie, sposób utrzymania i wcześniejsze doświadczenia mocno wpływają na temperament. Dlatego konkretny koń powinien być oceniony w znanym otoczeniu i podczas przewidywanej pracy.

Typowe obszary użytkowania obejmują Ujeżdżenie, Skoki przez przeszkody, WKKW, Sport zawodowy, Sport wyczynowy. Rzeczywista przydatność zależy od wyszkolenia, zdrowia, budowy i doświadczenia jeźdźca; sama nazwa rasy nie wystarcza.

Przynależność do rasy Koń holenderski gorącokrwisty (KWPN) nie zastępuje indywidualnej oceny weterynaryjnej i kowalskiej. Rutynowa opieka powinna uwzględniać wiek oraz obciążenie i obejmować właściwe żywienie, pielęgnację kopyt i zębów, szczepienia oraz kontrolę pasożytów.

Przed zakupem należy sprawdzić identyfikację i dostępną dokumentację zdrowotną oraz zlecić niezależne badanie przedkupne odpowiednie do planowanego użytkowania.