Criollo

Populacje criollo wywodzą się od koni iberyjskich sprowadzonych do Ameryki Południowej w okresie kolonialnym. Konie zbiegłe lub wypuszczone tworzyły wolno żyjące stada na pampie i innych rozległych terenach. Przez pokolenia zmienne warunki paszowe, pogoda i długie dystanse robocze kształtowały zwartego, oszczędnego konia do pracy z bydłem, wspólnego dla kilku południowoamerykańskich tradycji hodowlanych.

W XIX wieku miejscowe konie powszechnie krzyżowano z importowanymi rasami europejskimi. Na początku XX wieku hodowcy w Argentynie i krajach sąsiednich zaczęli wyszukiwać i rejestrować konie uznawane za przedstawicieli starszego typu lokalnego. Współczesna hodowla criollo ma więc charakter międzynarodowy: Argentyna, Brazylia, Urugwaj, Chile i inne kraje prowadzą spokrewnione, lecz nie całkowicie identyczne populacje ksiąg stadnych.

Oczekiwana budowa nawiązuje do pierwotnego przeznaczenia rasy: zwarty, umięśniony koń wierzchowy do przyspieszenia, zwrotności i pracy użytkowej. Między liniami, płciami i poszczególnymi końmi mogą występować wyraźne różnice. Budowę należy oceniać razem z jakością ruchu, zdrowiem i planowanym użytkowaniem.

Taksonomia łączy rasę Criollo z następującymi często cenionymi cechami: Wytrzymały, Wytrwały, Pewny w nogach, Pewny, Spokojny. Są to tendencje rasy, a nie gwarancja zachowania konkretnego konia.

Wiek, wyszkolenie, sposób utrzymania i wcześniejsze doświadczenia mocno wpływają na temperament. Dlatego konkretny koń powinien być oceniony w znanym otoczeniu i podczas przewidywanej pracy.

Typowe obszary użytkowania obejmują Rajdy długodystansowe, Praca ranczerska, Jazda w terenie, Jazda rekreacyjna. Rzeczywista przydatność zależy od wyszkolenia, zdrowia, budowy i doświadczenia jeźdźca; sama nazwa rasy nie wystarcza.

Przynależność do rasy Criollo nie zastępuje indywidualnej oceny weterynaryjnej i kowalskiej. Rutynowa opieka powinna uwzględniać wiek oraz obciążenie i obejmować właściwe żywienie, pielęgnację kopyt i zębów, szczepienia oraz kontrolę pasożytów.

Przed zakupem należy sprawdzić identyfikację i dostępną dokumentację zdrowotną oraz zlecić niezależne badanie przedkupne odpowiednie do planowanego użytkowania.