Campolina

Campolina powstała w Minas Gerais w Brazylii w wyniku programu hodowlanego zapoczątkowanego przez Cassiano Campolinę w drugiej połowie XIX wieku. Historia rasy wiąże klacz założycielską Medeię i jej potomstwo z wczesnym stadem, natomiast ogier Monarca stał się szczególnie wpływowy. Inne brazylijskie i importowane linie koni wierzchowych były wykorzystywane, gdy hodowcy poszukiwali dużego, wygodnego konia wierzchowego, nadającego się do regionalnych podróży i pracy na posiadłościach.

Po śmierci Campoliny hodowcy kontynuowali selekcję populacji i w 1951 r. zorganizowali Associação Brasileira dos Criadores do Cavalo Campolina. Stowarzyszenie utworzyło rejestr genealogiczny i stopniowo udoskonalało standard rasy, w tym ocenę chodu i budowy. Dlatego współczesna rejestracja opiera się na udokumentowanym pochodzeniu i inspekcji Campolina; Sam rozmiar, wypukły profil twarzy czy wygodny chód nie pozwalają na ustalenie tożsamości rasy.

Oczekiwana budowa nawiązuje do pierwotnego przeznaczenia rasy: funkcjonalny koń wierzchowy, którego równowaga wspiera regularny i wygodny ruch. Między liniami, płciami i poszczególnymi końmi mogą występować wyraźne różnice. Budowę należy oceniać razem z jakością ruchu, zdrowiem i planowanym użytkowaniem.

Taksonomia łączy rasę Campolina z następującymi często cenionymi cechami: Łagodny, Chętny do pracy, Pewny w nogach, Energiczny, Pewny. Są to tendencje rasy, a nie gwarancja zachowania konkretnego konia.

Wiek, wyszkolenie, sposób utrzymania i wcześniejsze doświadczenia mocno wpływają na temperament. Dlatego konkretny koń powinien być oceniony w znanym otoczeniu i podczas przewidywanej pracy.

Typowe obszary użytkowania obejmują Jazda w terenie, Jazda rekreacyjna, Praca ranczerska. Rzeczywista przydatność zależy od wyszkolenia, zdrowia, budowy i doświadczenia jeźdźca; sama nazwa rasy nie wystarcza.

Przynależność do rasy Campolina nie zastępuje indywidualnej oceny weterynaryjnej i kowalskiej. Rutynowa opieka powinna uwzględniać wiek oraz obciążenie i obejmować właściwe żywienie, pielęgnację kopyt i zębów, szczepienia oraz kontrolę pasożytów.

Przed zakupem należy sprawdzić identyfikację i dostępną dokumentację zdrowotną oraz zlecić niezależne badanie przedkupne odpowiednie do planowanego użytkowania.